U Malom izložbenom salonu Banskog dvora u Banjaluci u četvrtak, 5. novembra, biće otvorena izložba umjetnika Vladimira Kneževića pod nazivom „Kota kao uvertira u skulpturu“, koja objedinjuje skulpture i radioničke crteže i pruža uvid u njegov višedecenijski stvaralački proces.
U Banjaluci će u četvrtak, 5. novembra, biti otvorena izložba umjetnika Vladimira Kneževića „Kota kao uvertira u skulpturu“ u Malom izložbenom salonu Banskog dvora. Postavka objedinjuje skulpture i radioničke crteže, a kako je saopšteno iz Banskog dvora, publici donosi uvid u dugogodišnji umjetnikov rad i način na koji nastaju njegova djela.
Izložba prati put od početne ideje i konstruktivnog promišljanja do konačnog oblikovanja skulpture. U njenom središtu je istraživanje likovnih mogućnosti industrijskih materijala koji su izgubili prvobitnu funkciju, ali su kroz umjetnički postupak dobili novo značenje i novu formu. Na taj način Kneževićev rad povezuje tehnički i estetski pristup, pretvarajući odbačene elemente u prepoznatljive skulptorske cjeline.
Istoričarka umjetnosti Dajana Bilbija, autorka kataloškog teksta, Kneževićev senzibilitet povezuje sa stihovima japanskog pjesnika Macua Bašoa: „Na goloj grani sjedi usamljeni gavran – jesenje veče“. Prema njenom tumačenju, Bašoov prizor jesenje tišine i skrivene ljepote svakodnevnog uspostavlja vezu sa umjetnikovom sposobnošću da u predmetima izvan njihove prvobitne namjene prepozna nove forme i značenja.
Bilbija podsjeća i na riječi istoričara umjetnosti Koste Bogdanovića da „masovno svi gledaju, a samo jedan određeno vidi“, ističući da upravo takav odnos prema svijetu i materijalu obilježava Kneževićev opus. Radionički crteži, predstavljeni uz skulpture, otkrivaju konstruktivnu logiku i način umjetnikovog razmišljanja, dopunjujući sliku o njegovom dugogodišnjem skulptorskom radu.
Vladimir Knežević rođen je 1948. godine u Ljubiji, a njegovo umjetničko izražavanje u velikoj mjeri oblikovalo je dugogodišnje profesionalno iskustvo u rudarskoj i industrijskoj proizvodnji. Nakon rada u industriji, posvetio se istraživanju likovnih mogućnosti mašinskog i industrijskog otpada, od kojeg zavarivanjem i kombinovanjem različitih elemenata stvara skulptorske forme. Tokom višedecenijskog stvaralaštva priredio je brojne samostalne izložbe i učestvovao na više od 60 kolektivnih izložbi, a pet njegovih skulptura u kamenu i čeliku postavljeno je u javnom prostoru Prijedora i Ljubije.
Izvor: Nezavisne novine