Arheolozi su na lokalitetu starom 125.000 godina u Saudijskoj Arabiji pronašli kamene artefakte koji ukazuju na moguću upotrebu otrova u lovu na krupnu divljač, što bi moglo predstavljati najstariji poznati primjer takvog oružja.
Arheolozi su u Saudijskoj Arabiji otkrili hiljade kamenih artefakata, a dio nalaza sugeriše da su ljudi prije oko 125.000 godina koristili kameno oruđe s vrhovima premazanim otrovom za lov na krupnu divljač. Riječ je o lokalitetu Uruk Aldželibah, na jugu Saudijske Arabije, koji je nekada bio smješten uz obalu slatkovodnog jezera, a danas se nalazi u području Rub el Halija, jedne od najtoplijih i najsušnijih pustinja na Zemlji.
Na kamenim alatkama pronađeni su tragovi materije povezane s otrovnim drvetom Acokanthera schimperi, poznatim i kao otrovno drvo strijela. Istraživači navode da su takvi tragovi u skladu s upotrebom otrova za lov, ali ističu da nije moguće sa sigurnošću utvrditi kako je otrov pripreman niti koliko je bio djelotvoran. Zbog toga se nalaz opisuje kao potencijalno najstariji dokaz upotrebe otrova na lovačkom oružju, a ne kao konačno potvrđen prvenac.
Na lokalitetu je pronađeno više od 5.500 kamenih artefakata, kao i dobro očuvani ostaci biljnog materijala, uključujući vlakna, smole i drvo. Među predmetima su bili i kameni vrhovi s oštećenjima nastalim pri udaru, što odgovara njihovoj upotrebi u lovu na velike životinje. Mikroskopska analiza pokazala je i tragove životinjskog tkiva u blizini vrhova, dok se raspored oruđa poklapao s mjestima na kojima su pronađene grupe životinjskih kostiju.
Fosili s tog područja pokazuju da je nekadašnje jezero podržavalo bogat biljni i životinjski svijet, uključujući nilske konje, bivole, nojeve, kamile, gazele i orikse. Naučnici smatraju da su rani savremeni ljudi koristili te resurse za ishranu i druge potrebe, a nalazi dodatno ukazuju na to da je Arabijsko poluostrvo u vlažnijim periodima moglo služiti kao migracioni koridor između Afrike i Azije. Ipak, istraživači upozoravaju da su svi kameni artefakti prikupljeni s površine tla, pa se starost od 125.000 godina odnosi na jezero, a ne direktno na oruđe.
Autori studije, objavljene u časopisu Sajens, naglašavaju da ovi nalazi pokazuju veću tehnološku složenost ranih ljudskih zajednica nego što se ranije pretpostavljalo. Prema njihovom tumačenju, ljudi su kombinovali kamen s drvetom, biljnim vlaknima, smolama i potencijalno otrovnim supstancama kako bi pravili složene alatke i oružje, dok buduća istraživanja treba da utvrde ima li i artefakata sačuvanih u slojevima nekadašnjeg jezera.
Izvor: Nezavisne novine