Bosanskohercegovački velikani: Alija Isaković – danas bi slavio 91. rođendan

Da je živ, danas bi slavio devedesetprvi rođendan. Alija Isaković rođen je 15. 01. 1932. godine u Bitunju kod Stoca. 

Bošnjački i bosanskohercegovački pripovjedač, dramski, televizijski i radio-dramski pisac, leksikograf, putopisac, historičar jezika i aforist.

Geološku tehničku školu pohađao je u Beogradu, a školovanje je nastavio na Filozofskom fakultetu jugoslavenske književnosti. Studirao je i srpskohrvatski jezik u Sarajevu.

Prije nego je počeo pisati, radio je kao tvornički radnik, jedno vrijeme kao tehničar u geofizici, ali i kao urednik časopisa za književnost “Život”.

U književnost je ušao romanom “Sunce o desno rame”, a zatim je objavio više knjiga proze. Bavio se i književnim i historijskim radom i pripremio je “Biserje” – prvu antologiju muslimanske književnosti.

Priređivač je prve antologije muslimanske književnosti Biserje (1972), a naredne godine priređuje prvi izbor bosanskohercegovačkih putopisaca Hodoljublje.

Autor je i slijedećih djela:

Semafor (pripovijetke), 1966.

Prednost imaju koji ulaze (aforizmi), 1971.

Taj čovjek (pripovijetke), 1975.

Krajnosti (drame), 1982.

Hasanaginica (drame), 1982.

Jednom (putopisi), 1987.

Pobuna materije (roman), 1985.

Nasrudin-hodža (anegdote), 1986.

Lijeve priče (priređena djela), 1990.

Antologija zla, (ratni dnevnik), 1994.

Jednom (prošireno izdanje), 1997.

Alija Isaković, dobitnik je Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva 1976. godine. Umro je u Sarajevu 1997. godine.

Značajno je spomenuti dva rječnika Alije Isakovića: Rječnik karakteristične leksike u bosanskom jeziku (1993) i Rječnik bosanskog jezika (1995) koji predstavljaju prekretnicu u našoj leksikografiji.

 

Na bošnjačkom saboru, u septembru 1993. godine rahmetli Alija Isaković je tokom govora izrekao i slijedeće:

“Ovaj uzburkani historijski tok jedan je od uzroka što se u bošnjačkom narodu mogu sresti svi oblici krajnosti. Nigdje nisam sreo tako dirljivo dobrodušne, nevine i predane ljude beskrajno samopožrtvovane, spremne na svaku ličnu i kolektivnu žrtvu, i nigdje takve pojedince i skupine apsolutno uskogrude, beskrajno samožive, potkupljive, politički ljigave i, nadasve, opsjednute omalovažavanjem svega vlastitoga, vlastitoga imena, vjere, običaja, prošlosti”.

Ova bezvremenska poruka nešto je nad čime se svi moramo zamisliti.

G. Admir
G. Admir
Articles: 135
0 0 votes
Ocjena članka

0 Komentari
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x